درخت کوچک من به باد عاشق بود به باد بی سامان کجاست خانه باد؟ کجاست خانه
چندان که به شکوه در مي آييم
از سرماي پيرامون خويش
از ظلمت و
از کمبود نوري گرمي بخش ،
چون هميشه
بر مي بنديم
دريچه ي کلبه مان را
روح مان را.
"مارگوت بیکل"
+
نوشته شده در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 10:11 توسط احمد
- نه ای دوست ,
غروبی ابدیست...
تماس با من
آرشیو وبلاگ
پیوندها
شمس لنگرودی
احمد شاملو
شاعران نامی معاصر
سهراب سپهری
موسسه گردش گردی کلوت
موسسه گردش گردی کلوان
آموزش نکات فنی کوهنوردی
فدراسیون کوه نوردی ایران
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آبان 1388
مهر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
اسفند 1387
دی 1386
آبان 1386
شهریور 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
لینک دوستان
تا نبض خیس صبح
زندگی جاریست
کوهستان یک دختر بارانی
تازه های ادبی
بزرگ راه ـ فاضل نظری
الهه
یه جای دنج
هیوا
لوح
سال های تا کنون ـ کاکایی
انجمن زرتشتیان تهران
پل خواب ـ محمد رضا عبدالملکیان
TEMPLATED BY:
GILIRAN
POWERED BY:
BLOGFA.COM